Na mijn werk vertrok ik vrijdag richting Eeklo, België voor het Railway to Liberty evenement. Na een 2,5 uur durende autorit en file rond Antwerpen en in het dorp van het evenement rondgekeken te hebben waar ik moest zijn kwam ik aan op het kampement. Het bleek dat onze plek bijna helemaal op het eind van het kampement was. Dat was een goeie 200 meter diep. Aangezien het inmiddels al donker was, heb ik me de moeite niet genomen de tent op te zetten en werd het een nacht onder de sterren. Veldbed, slaapzak en kussen en je slaapt heerlijk. Na een drie kwartier kwam Bjorn aan en samen met hem zou ik dit weekend doorbrengen. Ook voor hem werd het een nacht in de buitenlucht.
De volgende ochtend hebben we onze tenten opgezet en zijn we op zoek gegaan naar een supermarkt om wat proviand in te slaan. Teruggekomen op het kampement zijn we ons klaar gaan maken om naar de spoorbrug te gaan waar de stoomtrein door het dorp rijdt en daar ons display op te zetten. We hadden wat demolition bags mee en een demolition pole. Het idee zou zijn dat we de demo bags aan de brug hingen alsof het idee was dat we deze zouden opblazen. Nadat we enkele foto’s hadden gemaakt hebben we de boel weer afgebroken en zijn we een eind verderop op een bouwplaats nog andere foto’s gaan maken. We hadden nog een Duitse reenactor meegenomen die voor ons wat foto’s had gemaakt en die we als krijgsgevangene konden gebruiken. Na de “fotoshoot” zijn we terug naar het kampement gegaan om even flink water te drinken en wat te eten. De temperatuur was inmiddels opgelopen naar 28 graden. Nadat we gegeten en gedronken hadden zijn we terug gegaan naar de spoorbrug om daar nog even in de schaduw langs het water te liggen en er stond een heerlijke koele bries waar we van genoten hebben. Rond half vier zijn we weer terug richting het kampement gegaan en stonden we klaar voor de mockbattle die op het punt van beginnen stond. Aangezien we de demolition pole hadden omgewisseld voor bangalore torpedo’s maakten we een goede indruk op andere reenactors aangezien dit items zijn die niet vaak meegenomen worden. Het scenario van de battle was dat de trein het dorp in zou rijden, Duitsers sprongen er vanaf en werden aangegrepen door het verzet, die zouden worden verslagen en dan zouden de Duitsers doortrekken richting geallieerd kampement. In de straat grepen we hun aan en dreven we ze terug. Het ging allemaal vrij moeizaam en het was chaotisch maar hier en daar was de nodige pyrotechniek aanwezig dus er waren wat mooie ontploffingen gedurende de battle. Helaas “raakte ik gewond” en was de battle voor mij voorbij terwijl ik als gewonde soldaat op de grond lag. Bjorn werd naderhand ook “geraakt” en niet veel later was de battle afgelopen. Wonden genezen en doden die weer tot leven kwamen. Gelukkig was het maar spel. Na de battle hebben we op het kampement nog een display opgezet en hebben we enkele bezoekers uitleg gegeven over de spullen die demolition engineers gebruikten tijdens de oorlog. Het is altijd leuk als bezoekers in hun eigen diensttijd ook met bepaalde spullen hebben gewerkt en daardoor ook hun verhalen te horen. Om half zes hebben we de display afgebroken en vonden we het wel mooi geweest voor de dag. Schone kleren, deodorantje en comfortabele schoenen hadden we wel verdiend na de drukke dag. ’s Avonds stond er beenham op het menu en er was een ruim buffet met salades opgezet. Borden volgeladen, bier erbij en de rest van de avond hebben we van de zon nagenoten. Rond half twaalf vonden we het genoeg en zijn we richting bed gegaan.
Zondagochtend werd ik al vroeg wakker en heb ik zitten bedenken wat we deze dag zouden doen. Het vooruitzicht was ik ieder geval weer 28 graden. Uiteindelijk heb ik Bjorn wakker gemaakt en hem het idee voorgelegd, spullen inpakken, naar het Pools/Canadees museum 10 minuten verderop rijden, daar rondkijken en dan terug richting Nederland. Dat klonk als muziek in de oren.
Aangekomen bij het museum werden we meteen verwelkomd door een tank die buiten bij de ingang staat. Het museum zelf bestond uit een zeer uitgebreide privécollectie en hebben we even een kort praatje staan maken met de eigenaar. Hij heeft het pand in maar liefst 34 dagen laten bouwen. Als je in de buurt bent ga er dan zeker langs. Het is een geweldige collectie en je komt ogen tekort. Uiteindelijk was ik rond twee uur ’s middags terug in Eindhoven en kijk ik met veel genoegen terug op een prachtig weekend.

