Vrijdagmiddag kwamen we rond 16:00 uur aan en kregen we onze plek toegewezen.

We zijn gelijk begonnen met de tent op te zetten en aangezien we dit keer wel met wat meer man waren, stond die zo op. Niet lang daarna zijn we even langs de supermarkt gegaan om wat te eten en te drinken te halen. Later op de avond hebben we even gekeken naar de pubquiz die georganiseerd werd in het klooster. De locatie was overigens zeer bijzonder. Het verhaal gaat dat er in de kelder van het klooster een 300-tal burgers uit het dorp van Essen (België) zich schuil hielden. Aangezien de Britten zo snel oprukten, waren ze het dorp al voorbij nog voor ze de Duitsers gevangen konden nemen of ze zich terug konden trekken. Daarnaast waren de meeste kerktorens in de omgeving kapot geschoten aangezien deze doorgaans als observatiepost gebruikt werden. Maar de toren van het klooster is gespaard gebleven en het is zo dat de ontsteking van de explosieven om de toren op te blazen nog steeds zichtbaar is. De Duitse commandant heeft de bom zelf onschadelijk gemaakt.

Na iets later dan gepland naar bed te zijn gegaan stonden we de volgende ochtend op tijd op. De vlag moest gehesen, ontbijt gegeten worden en we werden geacht bij de briefing aanwezig te zijn om deel te nemen aan de battles van die dag. Ons werd een tank toebedeeld en we hadden dan ook de mogelijkheid op het dek van de tank mee te rijden en zo ten strijde te trekken. Rond een uur of 12 kwam nog een van onze leden aan die voor een dag zou blijven en hebben we de tijd genomen tussen de battles door de verschillende displays te bekijken. De een nog bijzonderder dan de ander. Het is soms haast niet te bevatten hoe veel moeite mensen steken in het opzetten van hun display. Rond half 4 ’s middags zijn we per auto naar Zundert gereden om daar de dumpshop te bezoeken en de meesten hebben weer wat spullen gekocht om ofwel hun uitbeelding verder aan te kleden ofwel voor eigen gebruik. Toen we rond 18:00 uur terug kwamen konden we direct aanschuiven voor het eten. De veldkeuken had zich de moeite genomen een zeer goed smakende stoofpot op tafel te zetten. Gedurende de avond stond het bal op het programma. Natuurlijk moeten we daar wel picobello erop staan dus dat betekende dat we in class A uniform er heen zouden gaan. Een zanger en een orkest verzorgden de muziek. Aangezien we de nacht ervoor al een korte nacht hebben gehad en de vermoeidheid van de hele dag toch wel op begon te komen besloot ik niet al te laat naar bed te gaan.

De volgende ochtend hebben we het hijsen van de vlag gelaten voor wat het is en zijn we om kwart voor 9 gaan verzamelen om deel te nemen aan de rondrit. We hadden iemand gevonden met wie we mee konden rijden (een Dodge WC52 6×6) en hebben ons achterin op de banken geïnstalleerd. De rit nam ons door de omliggende dorpen en na enkele uren kwamen we aan bij een kerk waar we de eerste herdenkingsceremonie bijwoonden ter nagedachtenis van enkele RAF-militairen die daar in de buurt neergestord zijn met hun Afro Manchester bommenwerper waarbij enkele leden van de crew om het leven zijn gekomen en naast de kerk begraven liggen. Vervolgens konden we in het locale buurtcentrum opwarmen onder het genot van een warme chocomel, koffie, thee of iets fris. Ik zelf ging voor de warme chocomel. Hierna zijn we doorgereden naar de achterzijde van het station in Essen om daar deel te nemen aan een 2de ceremonie ter nagedachtenis van de bevrijding van Essen. Na de rondrit kwamen we terug op het kampement en stond de frietkar klaar zodat we lekker konden genieten van een welverdiende warme vette hap. Vlug erna zijn we op gaan ruimen en het was rond 15:00 uur dat we afscheid namen van elkaar en terug huiswaarts gingen. Al met al afgezien de regen en de kou kijken we wederom terug op een mooi en geslaagd evenement. Fotocredit IDM photography.